Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Ένα παλιό παράθυρο...

Επειδή στις διακοπές υπάρχει λίγο - έως πολύ- περισσότερος ελεύθερος χρόνος για εμάς τους τυχερούς αυτού του επαγγέλματος και επειδή μια λόξα την έχω η γυναίκα να φτιάχνω το κάτι από το τίποτα...γι΄αυτό λοιπόν περίμενα πώς και πώς να βρω λίγο χρόνο ν΄ασχοληθώ να φτιάξω το ξύλινο αυτό παράθυρο που σας έχω ξαναπεί βρήκαμε πεταμένο σε μια βόλτα πέρσι το καλοκαίρι, κι από τότε ...τού ΄χω αλλάξει τα φώτα...Αυτό το παράθυρο κρέμεται πάνω από το τραπέζι της κουζίνας και κάθε που αλλάζει η εποχή μ΄αρέσει να το βλέπω κι αυτό ν΄αλλάζει...

Το καλοκαίρι είχε κάτι από Πάρο κι από Νάξο...από τις διακοπές μας αυτές και παλιότερες...





 τα Χριστούγεννα φιλοξένησε ένα μικρό χριστουγεννιάτικο πάρτυ...


...μετά που το πάρτυ σχόλασε, στο παράθυρό μας αυτό της κουζίνας, βλέπαμε το χιόνι ... που πολύ θα θέλαμε, αλλά που δε μας έκανε τη χάρη να το δούμε στ΄αλήθεια ...












και μετά...απλώς δεν προλάβαινα ούτε να το κοιτάξω σχεδόν... με τα καθημερινά τρεχάματα...Έτσι κι εγώ απλά του κρέμασα μια ορχιδέα που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που κάνω να την ξεράνω εδώ και χρόνια, αυτή αντιστέκεται σθεναρά και κάθε χρόνο τέτοια εποχή τα δίνει όλα...τόσο "δεν προλαβαίνω με τίποτα" στολισμός...








Αλλά ευτυχώς ήρθε το Άγιον Πάσχα με τις διακοπούλες του!!!Κι έτσι ήρθε η ώρα του και του παράθυρου...Με ΄βλεπε κάθε μέρα να μπαίνω στην κουζίνα με το μισόκλειστο μάτι και να οδεύω ως τηλεκατευθυνόμενο ρομπότ στην καφετιέρα...και μετά ΑΑΑ!!!Όλα κι όλα....να έχω ΚΑΙ χρόνο να τον πιώ τον καφέ...αυτό πού το πάς;;;...κι έτρεμε από πάνω το καημένο το παράθυρο..."Τώρα θα της την καρφώσει και θα με περιλάβει..."

Και η μέρα ήρθε με το βάψιμο των αυγών...Άδεισαν οι χάρτινες αυγοθήκες...και τι χαρά!!! Έμπνευση!!!Βεραντάκι, καφεδάκι, νερομπογιές, τέμπερες, ό,τι βρέθηκε στο σπίτι,...χαλαρουίτα γενικώς...Νά ΄χαμε και κανα τσιγαράκι....παραστράτησε η σκέψη....Αλλά βράχος!!!



...και νάτο το παράθυρο με τ΄ανοιξιάτικά του!!! Έκοψα και λίγο από την αγριοπιπεριά του γείτονα...και έτοιμο!