Με τους "κανόνες" δεν τα πάω και πολύ καλά.
Δε βλέπω νόημα στο να βομβαρδίζω τα παιδιά με κανόνες "φορεμένους". Προτιμώ να βγαίνουν από την ίδια την ομάδα, μέσα από την καθημερινή εμπειρία και τα περιστατικά που προκύπτουν. Πλην όμως δυσκολεύομαι κάποιες φορές, κυρίως με το θέμα του χρόνου, γιατί όλες αυτές οι διαδικασίες απαιτούν αρκετό χρόνο συζήτησης στην παρεούλα.
Φαντάσου λοιπόν να πρέπει στην αρχή της χρονιάς,
να έχεις όλο αυτό τον χαμό της προσαρμογής, της γνωριμίας μεταξύ μας και με το χώρο και τα υλικά, τα πιτσιρίκια που θέλουν όλα μαζί να σου πούνε ,σε σένα προσωπικά τα πάντα, (και να μην ακούσουν τίποτα απ΄ ότι λένε οι άλλοι), το δράμα του φαγητού, όπου πάνω στην πετσετούλα φαγητού βγαίνουν τα εκατομμύρια ταπεράκια που κανείς δεν ξέρει να ανοίγει,το δράμα της τουαλέτας όπου ζώνες κουμπιά και ενίοτε τιράντες (μα να μην πάει περιποιημένο το παιδί πρώτες μέρες στο σχολείο!!!...) μου τινάζουν το νευρικό σύστημα στον αέρα...
Να προσθέσω στο γενικό χαμό το ανυπόμονο, αλλά απολύτως κατανοητό "εδώ πότε θα παίξουμε;;;",
μια και οι γωνιές όλες φαντάζουν ελκυστικότατες from day one,
αλλά η 'σπαστική δασκάλα΄-εγώ- δεν αφήνει να μπούνε μέσα οι μικροί σίφουνες και να τα ισοπεδώσουν όλα, αν πρώτα δεν "εξηγήσουμε",
δεν "συμφωνήσουμε" ΠΩΣ θα παίζουμε.
Αυτές οι "συμφωνίες" είναι που θα χτίσουν σιγά σιγά τη λειτουργία της ομάδας ,αλλά και τη ζωή μας στο νηπιαγωγείο.Είτε αυτές αφορούν το παιχνίδι στις γωνιές αλλά και στο διάλειμμα, είτε αφορούν τις σχέσεις μας, ακόμα και τον τρόπο που θα συζητάμε μεταξύ μας...Eίναι αυτές που θα βάλουν τη βάση για να μάθουμε να είμαστε μέλη σε μια μικρή ,τώρα, μεγαλύτερη αργότερα κοινωνία.
Η ζωή μας τώρα πια σ'αυτό τον μικρόκοσμο θα κυλάει έτσι...με κανόνες που θα φτιάχνουμε μαζί, γιατί βλέπουμε μπροστά μας όντως την ανάγκη ύπαρξής τους, και που μπορεί να αναπροσαρμόζονται και να εμπλουτίζονται καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς μέσα από όλη την ομάδα.
Παρένθεση:(Έδώ λοιπόν είναι που σκέφτεται το μικρό...."Καλά δεν ήμουν σπιτάκι μου....Ας έμενα καλύτερα με τη γιαγιά που μ΄'αφηνε να τα κάνω όλα όπως θέλω....Τι το' θελα το σχολείο....Οϊμέ....") Τέλος παρένθεσης...
Τα δύο τελευταία όμως χρόνια, γιατί έχουμε πει...σ' αυτή τη δουλειά ακόμα και ένα βήμα πριν τη σύνταξη....μαθαίνεις....ανακάλυψα ότι βοηθάει απίστευτα να υπάρχουν από την αρχή, έστω κάποιοι βασικοί κανόνες για την ώρα της παρεούλας, έτσι ώστε να διασφαλίζουν ένα μίνιμουμ συνεννόησης και να εξασφαλίζουν ότι πράγματι θα υπάρχει η δυνατότητα συζήτησης αυτή την συγκεκριμένη ώρα. Ότι δε θα πάθουμε και τίποτα αν τους ορίσω εγώ από μόνη μου... Αυτούς που εγώ θεωρώ απαραίτητους...
Ξύπνησε λοιπόν μέσα μου το Γ΄Ράϊχ και ΝΑ!!!
Οι 5 βασικοί μου κανόνες ...
Φτιαγμένοι από μένα για μένα με αγάπη..."Φορεμένοι"!!! .....Της "παρεούλας"...
Τα υπόλοιπα θα τα φτιάξουμε σιγά σιγά όλοι μαζί...
Έψαξα και βρήκα και εικόνες που συνοδεύουν τους κανόνες μας και τους κάνουν πιο ευχάριστους. Πρώτες μέρες , κόβουμε τις εικόνες, τις κολλάμε, γράφουμε και τους κανόνες δίπλα και φτιάχνουμε μια αφίσα για την παρεούλα μας...
Εν χορώ τους επαναλαμβάνουμε (στρατός κανονικός σας λέω.....) όσο και όποτε κριθεί απαραίτητο...
Σας το εγγυώμαι...Με τέτοιες εικόνες....το καταδιασκεδάζουνε!!!!
Επειδή υπάρχουν πολλές υπέροχες παρόμοιες δεν μπορούσα να διαλέξω, και έχω φτιάξει από 2-3 για κάθε κανόνα και για όλα τα γούστα...Κρατήστε ό,τι σας ταιριάζει καλύτερα. (Έχω και με Ρακούν!!!! χαχα!!! Α ρε Τσέστερ...τι μας κάνεις....)
1...ΜΑΤΙΑ ΣΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ
(ή σε όποιον άλλο μιλάει)
2... ΑΥΤΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ
3...ΣΤΟΜΑ ΚΛΕΙΣΤΟ
4...ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ
5...ΣΗΚΩΝΩ ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ
Αν σας αρέσουν μπορείτε να τις εκτυπώσετε....
EΔΩ
Νομίζω καλή ιδέα είναι να φτιάξω σιγά σιγά και διάφορες άλλες ταμπελίτσες που να υπενθυμίζουν πράγματα στα μικρά όπως ενδεικτικά σας βάζω αυτή εδώ που μ΄άρεσε πολύ και λέω να την κολλήσω κοντά στις κρεμάστρες που βάζουν τσάντες και μπουφάν με τη λεζάντα....
Φεύγοντας....ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ....ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΤΙΠΟΤΑ!
...Να θυμηθώ να την κολλήσω και στο δικό μου γραφείο
πρώτα απ΄όλα!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!
